یارم که بد کرده دیگر سفر کرده                             آن یار امروزی گوید که بی حرفم

انگار در خیال من او نیز بد کرده                              بازم بگویم من امروز بی حرفم

حرف از تنم خسته راه دهن بسته                          ای یار جانانم آخر چه بد کردم

حرفم که بود مرهم از من گرفت عقلم                      دیگر نمی خواهم به اوج باز گردم

از خوب بودن ترسان از بد بودن لرزان                          میگیرد این دل هرچند بد کردم

خوبی رو با آنها من تقسیم کردم                              اما به خود هرگز خوبی نمی کردم

روح از تنم خسته او هم زمن خسته                         او هم زمن می رفت جانم که من رفتم

مردن در این دنیا بسی بهتر ز بودن ها                      اما هنوزم من با خنده فکر کردم

گفتم به او خوبم ای ناز محبوبم                              گوید که خوب است و من گیج و مبهوتم

گفتم که جانم را دادم به لب هایت                          گوید سفر کرده احساس از جانم

گفتم گناهی نیست ثوابی هم نباشد این                  ولی جان و دلم خسته ست از این دنیای امروزم

خدایا من تو را دارم همین است بس ..........