1. محورهای نظری كنفرانس: 

1.1.    علوم سیستمی (system sciences): علوم سیستمی بیان‎کننده چگونگی شناخت سیستم‎ها می‎باشند. نظریه عمومی سیستم‎ها، رویکرد سیستمی، تحقیق در عملیات، پویایی سیستم‎ها، یادگیری سازمانی، مدیریت کیفیت جامع و سایبرنتیک از این علوم محسوب می‎گردند.

1.2.    مهندسی سیستم‎ها (system engineering): مهندسی سیستم‎ها بیان‎کننده چگونگی شناخت و طراحی کاربردی سیستم‎ها می‎باشد. مهندسی سیستم‎ها رویکردی میان‎رشته‎ای بوده و درصدد قادر ساختن تحقق عملکرد درست سیستم‎ها می‎باشد.

1.3.    تفکر سیستمی (system thinking): تفکر سیستمی بیان‎کننده نوعی اندیشیدن می‎باشد. این تفکر با هدف درک کلی سیستم مورد بررسی و با استفاده از ابزارهای تحلیل و ترکیب، درصدد فهم کل (سیستم) و اجزای آن، روابط بین اجزاء و کل و روابط کل با محیط (سیستم بالادست) است.

1.4.    فلسفه سیستمی (system philosophy): فلسفه سیستمی بیان‎کننده وجوه کلی مباحث سیستمی می‎باشد. این فلسفه بر مبنای وجود مفهوم « رابطه » و در معنای گسترده‎تر، مفهوم « نسبیت » بوده و در قلمرو آن دسته از رویکردهای فکری قرار می‎گیرد که بر پایه « اصالت نسبت » شکل گرفته‎اند.

1.5.    روش‌شناختی سیستمی (system methodology): روش‌شناختی سیستمی بیان‎کننده مرتبط نمودن انواع روش شناختی‎ها می‎باشد. روش‎های بکار رفته در رویکرد سیستمی منحصر به یک علم خاص نبوده و سعی در درک و آموختن بهتر رشته‎های گوناگون در کنار هم دارد.

1.6.    مدل‌سازی سیستمی (system modeling): مدل‌سازی سیستمی بیان‎کننده مخفف‎سازی واقعیت‎ها یا مجازی‎ها می‎باشد. این مدل‎ها برای قرار گرفتن به عنوان مبنای شناخت کامل و جامع نبوده اما امکان کاربرد آن‎ها در عمل وجود دارد.

2. محورهای کاربردی:

2.1.   نقش و کاربرد رویکرد سیستمی در حل مسائل ملی  

2.1.1.  نقش و کاربرد رویکرد سیستمی در حل مسائل اقتصادی

مدیریت انرژی، بودجه ریزی، اصلاح نظام گمرکی، نظام مالیاتی، نظام ارزی، پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی، توسعه گردش گری،  اشتغال، صادرات محصولات و خدمات مبتنی بر فناوری‌های پیشرفته و میانی،  افزایش بهره‎وری در حوزه‎های اقتصادی، تجارت الکترونیک، بهبود فضای کسب و کار، تقویت بازارهای محلی  و منطقه‌ای و توجه به ارزش، بهینه‌سازی تولید و افزایش راندمان صنعت، کاهش اتلاف و توسعه تولید انرژی، توسعه پایدار منابع آب در کشور، افزایش بهره‌وری آب کشاورزی، متنوع‌سازی پایه صادرات صنعتی و افزایش سهم محصولات، توسعه زنجیره ارزش پایین‌دستی صنایع واسطه‌ای، سرمایه‌گذاری در بازارهای پولی و مالی خارجی و ...

2.1.2. نقش و کاربرد رویکرد سیستمی در حل مسائل فرهنگی- اجتماعی

نقش آمایش استانی در آمایش کشور، توسعه بومی سازی، تحليل مباحث  فرهنگي- اجتماعی، شبکه های اجتماعی، تحول در نظام آموزشی و پژوهشی، ارتقاء سلامت اداری دستگاه­ها، امنیت جامعه، الگوی توسعه اسلامی ـ ایرانی، نقشه مهندسی فرهنگی کشور، ارتقاء آگاهی، دانش و مهارت همگانی، ایجاد وحدت و هماهنگی بین نهادها و سازمان‌ها و ...

2.1.3.نقش و کاربرد رویکرد سیستمی در حل مسائل خدماتی

توسعه و تقویت نظام بانکداری، نظام توزیع و بهره­وری، مدیریت شهری، برنامه ریزی منطقی، اداره و توسعه شرکت ها، استقرار نظام یکپارچه پایش و ارزیابی، تربیت نیروی انسانی متخصص و متعهد، دانش‌مدار، خلاق و کارآفرین، برقراری و استقرار نظام جامع تأمین اجتماعی، ایجاد پرونده الکترونیکی سلامت ایرانیان، توسعه دولت الکترونیک و عرضه خدمات الکترونیک، یکپارچه‌سازی، ساماندهی و رفع موازی‌کاری، ساماندهی و کوچک‌سازی دولت، تحول در نظام اداری کشور و ...

2.2.   نقش و کاربرد رویکرد سیستمی در علوم مختلف

مدیریت پروژه، خلاقیت کارآفرینی و نوآوری، حل مساله و بی­سامانی، تصمیم گیری، برنامه ریزی، تجزیه و تحلیل و طراحی، منابع انسانی، تعمیرات و نگهداری، طراحی سازمان، اقتصاد، حسابداری مدیریت، مهندسی مجدد، روش تحقیق، برنامه ریزی استراتژیک، آینده پژوهی و آینده­نگاری، ارزیابی عملکرد، ساخت و تولید، پزشکی و تامین سلامت، بهداشت جامعه، مسائل اجتماعی، معماری و شهرسازی، تاریخ، فلسفه، روان­شناسی، برندسازی، بازاریابی و تجارت، کشاورزی و آبخیزداری، جامعه شناسی زبان و ...