برگرفته از مقاله سنجش مدل­های اندازه­گیری مدیریت سرمایه فکری با استفاده از تکنیک TOPSIS FUZZY

در یازدهمین کنفرانس توسعه منابع انسانی نویسنده: محمد کاظم کشورشاهی و همکاران-

برای اینکه بتوانیم چیزی همانند سرمايه فكري را مدیریت کنیم ابتدا باید آنرا اندازه‌گیری کنیم(سنچز،2000) . لذا در ادامه به علل اندازه‌گیری سرمايه فكري توسط شرکتها در عصر اقتصاد دانشی می‌پردازیم. مر و همکارانش در مقاله‌ای تحت عنوان " چرا شركتها سرمايه هاي فكري خود را اندازه گيري مي كنند " در سال 2003 بطور مشروح به ذکر دلایل اندازه‌گیری سرمايه فكري  پرداخته‌اند. این افراد با مرور بازبینی سیستماتیک ادبیات سرمايه فكري پنج دلیل اساسی را برای این موضوع که چرا ما باید سرمايه فكري را اندازه‌گیری کنیم آورده‌اند:  

1-        کمک به سازمانها برای تنظیم استراتژی آنها.

2-        ارزیابی اجرای استراتژیها.

3-        کمک به تصمیمات گسترش و تنوع.

4-        استفاده از نتایج اندازه‌گیری سرمايه فكري به عنوان مبنایی برای جبران خدمات.

5-        ابلاغ این معیارها مربوط به سرمايه فكري به سهامداران و ذینفعان خارجی.  

سایر دلایل

6- اندازه‌گیری سرمايه فكري بطور کامل و دقیق می‌تواند ارزش شرکت و عملکرد آن را اندازه‌گیری کند. در یک جامعه مبتنی بر دانش،  دانش بخش مهمی از ارزش یک کالا است و نیز ثروت یک شرکت را تشکیل می‌دهد مدلها و روشهای حسابداری سنتی عمدتاً مبتنی بر داراییها مشهود هستند و مبتنی بر معامله و تاریخ هستند و نمی‌توانند این ارزش‌ها را اندازه‌گیری کنند. (کانان و همکاران، 2004و چن و همکاران، 2004)

7- ارزیابی نرخ بازگشت سرمايه : برای کمّی کردن منافع و مزایای نرم و سخت سرمایه‌گذاریهایی از قبیل آموزش و بهبود سرمايه فكري،  اندازه‌گیری می‌شود. برای مثال برای مقایسه ارزش ایجاد شده از طریق سرمایه‌گذاری در تکنولوژی در مقایسه ارزش ایجاد شده از طریق سرمایه‌گذاری در افراد.

8- کنترل مدیریتی: برای کمّی کردن ارزش افراد و دانش فنی آنها بجای فقط داشتن درک ساده‌ای از هزینه‌ها،  به عنوان کمکی برای تصمیم‌گیری در سطح عملیاتی.

9- برنامه‌ریزی آینده: آیا مهمترین و با ارزش‌ترین داراییها قادر به خلق شایستگی‌ها اصلی و مزیت رقابتی برای سازمان در آینده است یا نه؟

10- ارزشیابی سازمان: برای مواقعی که سازمان منحل می‌شود و یا یک ادغام و اكتساب  صورت می‌گیرد. (تایلس و همکاران، 2002)

11- شرکتها برای اینکه بتوانند درک بهتری از فرآیند ایجاد(خلق)  ارزش داشته باشند و بتوانند دارای بهبودهای چشمگیری در عملکرد خود داشته باشند می‌بایستی به سمت اندازه‌گیری و مدیریت سرمايه هاي فكري بروند. (گوتری و همکاران، 2001)